sonunda yazmaya başlamayı başardım,zira paylaşmak istediğim tonlarca şey olduğu halde elim gitmiyordu.)
lise hayatımın lanetli hatıraları,(( neden lanetli,,ben lisede ineğin tekiydim okuyucu,şimdi söyleyeceğim şey ile inekliğin bile sınırlarını zorladığımı hemen kavrıycaksınız: 4 yıllık lise hayatım boyunca 5-6 saati geçmiş uykum yoktur sanırım, ödev yok sınav yok ama ben hep çalışırdım hep !--neyse lise birincisi olduğumu eklemeden yapamayacağım ama=D )) nerde kalmıştım ha lise hayatımın unutmak istediğim lanetli anıları dünkü sınıf buluşmasıyla başarılı bir şekilde tarihe gömüldü. Lise arkadaşlarımla bi iftar yaptık :) ki ben berbat bi ruh haliyle aynı zamanda da hastalıklı ve bitkin olduğum halde istisnasız herkesin değişimimden müthiş etkilendiğini fark ettim, hatta o okuldaki popüler hani çalışmayıp dersleri asan, yine de hocaalrın en çok tanıdığı, birlikte esprileştikleri tipler var ya onların bile yanımda ezik hissettiğini gururla fark ettim:))
eveetttt  oldukça belirgin bir şekilde bir ergen  gibi yazdığımın farkındayım, ama olan buydu yani yazmasamıydım:)) ?
neden berbat bir ruh halindeydim?? çünkü buluşma yeri olan kebabçıya varana dek  geçtiğim sokaklardaki nerdeyse tüm insanların bakışları altında ANKARAYA lanetler ederek şortum, desenli çoraplarım, modaya uygun botlarım ve yanına oyuncak zürafam yerleştirilmiş çek çekli küçük BAVULUMLA gözlerim dolu dolu yürümek zorunda kaldım.)evi az önce terk etmiştim!
peki neyse sonra devam ederim..ergen yazılarımla canını sıktıysam olmayan okuyucu af dilemiycem zira 1500 kez ifade ettiğim üzere bu yazılar sadece ve sadece yaşlı BEN için yazılıyor!!

napoli kadar boktan şehir görmedim.
eyy interrailcılar, napoliden uzak durun,zira az önceki cümlemde her kelime gerçek anlamında kullanıldı..her köşe başında kendilerini sıcaktan kokuyor halde görebilirsiniz.zaten şehre ayak basar basmaz aldığınız o kokuya inanın burnunuz olağanüstü bir şekilde hiçç alışmayacaktır.
Yol sorucak insan bulamazsınız zira yüzünüze değil hiçç utanmadan bacaklarınıza bakarlar.
her köşe sidik,her köşe çöp,her köşe keş doludur.
yolda yürürken bir sokak boyunca çöplerin içinde oturan insanların (insan demeye bin şahit))yüzde 80'i laf atar, hepsi keser,kimileri sana bakarak mastürbasyon yapar.
yolda yürürken ayağına kirli bi külot dolanma olasılığı yüzde 70dir.
eee yemek yiyecek yer de bulamazsın ki miden bulanmadan karnını doyurasın..
cık sakın ola ki gitme..

Bella - Lorenzo Jovanotti Cherubini

ama sen çok tatlısın

hayatımın en ilginç çıkma teklifini aldım okuyucu.
size daha önceden danıştığım ve sizin de onay verdiğiniz gibi(( yalan söylüyorum,kimsenin okuduğundan bile şüpheliyim.))) okulun ayarlamasıyla italyaya romaya geldim.apartman dairelerrimize yerleştik falan.neyse zaten okumadığınızdan ayrıntı falan vermiycm. bugün aldım elime roma kitabımı sırt çantamı fotoğraf makinemi,bir yürüyüş rotası blirledim,gezdim tüm gün tek başıma.bikaç gündür insanlarla dolaşıyordum ama, onun fotoğrafını çek,bunun fotoğrafını çek bıktım, bi de dün birlikte dolaştığımız kızlardan biri de bana en az 150 fotoğrafını çektirdiğinden bugün okul çıkışı direk kaçtım,tek başıma attım kendimi romanın dar sokaklarına:) derken bi ara kayboluverdim ,elimdeki krokiden yok oldum falan. bildiğin yuppi diyip bu durumun zevkini çıkarta çıkarta, oo piti piti yapa yapa ilerlerken bir italyan erkeği:)) gelip yardıma ihtiyacım olup olmadığını sordu,hayır dedim bittabi:) gitmedi, nereli olduğumu,burada ne kadar alacağımı falan sormayya başladı bi de sürekli konuşmak istemiosan önemli değil,yanlış anlama falan diyor,cevap verdim falan bildiğin adımı yaşımı falan sordu,nüfus memurluğundan geçti yani, birden kusura bakma çok hoş bi kızsın seni gördüğüm ilk andan itibaren etkilendim konuşmak istedimden çıkıverip boyfriendin varmıya dayanınca olay zaten bu durumu garipsemiş olan ben iyice afalladım, e tabiki si si diye atıldım var bnm boyfriendim:)) nerden bilsin yok baharsamın bir boyfriendi yok, baharsamın bu garipliğiyle asla olmadı ve  olmıycak:)) neyse görüşelim ister misin falan dedi,,duraksadım olmaz dedim, özür diledi tekrar.bitti gitti. buralarda hem giyiniş tarzımla hem yüzümle falan çok farklı duruyorum sanırım, zira yürürken cidden kendimi blendax kızı gibi hissediyorum:)) böyle kafalar ve bakışlar bana çevriliyo:)) tmm abarttım ama doğruluk payı var:) so, buraya mı taşınsam?

Az önce  doğup büyüdüğüm evin bu yıl bir otele dönüştürüldüğünü tesadüf eseri öğrendim.
http://www.grandani.net/
Doğu Anadolu turlarına bakıyordum. ve gördüm,haritadan defalarca kontrol ettim, yanıldığımı düşündüm, yıllardır gitmedim, kesin yanlış hatırlıyorum dedim ama hayır işte değil,
Atatürk ilkokulunun karşısındaydı bizim evimiz, aynı otelin sitesindeki krokideki gibi.
^^evin önündeki kaldırım taşları rengarenkti. tüm sokak gri kaldırım taşlarıyla kaplıyken bizim evin önü bozuyordu gri diziyi ve sonra tekrar başlıyordu sıkıcı kısım.^^
bi de ev sahibimiz vardı, şişman başı örtülü,, aynı  otelin açılışındaki kurdeleyi kesen kadın gibi.