hayatımın en ilginç çıkma teklifini aldım okuyucu.
size daha önceden danıştığım ve sizin de onay verdiğiniz gibi(( yalan söylüyorum,kimsenin okuduğundan bile şüpheliyim.))) okulun ayarlamasıyla italyaya romaya geldim.apartman dairelerrimize yerleştik falan.neyse zaten okumadığınızdan ayrıntı falan vermiycm. bugün aldım elime roma kitabımı sırt çantamı fotoğraf makinemi,bir yürüyüş rotası blirledim,gezdim tüm gün tek başıma.bikaç gündür insanlarla dolaşıyordum ama, onun fotoğrafını çek,bunun fotoğrafını çek bıktım, bi de dün birlikte dolaştığımız kızlardan biri de bana en az 150 fotoğrafını çektirdiğinden bugün okul çıkışı direk kaçtım,tek başıma attım kendimi romanın dar sokaklarına:) derken bi ara kayboluverdim ,elimdeki krokiden yok oldum falan. bildiğin yuppi diyip bu durumun zevkini çıkarta çıkarta, oo piti piti yapa yapa ilerlerken bir italyan erkeği:)) gelip yardıma ihtiyacım olup olmadığını sordu,hayır dedim bittabi:) gitmedi, nereli olduğumu,burada ne kadar alacağımı falan sormayya başladı bi de sürekli konuşmak istemiosan önemli değil,yanlış anlama falan diyor,cevap verdim falan bildiğin adımı yaşımı falan sordu,nüfus memurluğundan geçti yani, birden kusura bakma çok hoş bi kızsın seni gördüğüm ilk andan itibaren etkilendim konuşmak istedimden çıkıverip boyfriendin varmıya dayanınca olay zaten bu durumu garipsemiş olan ben iyice afalladım, e tabiki si si diye atıldım var bnm boyfriendim:)) nerden bilsin yok baharsamın bir boyfriendi yok, baharsamın bu garipliğiyle asla olmadı ve  olmıycak:)) neyse görüşelim ister misin falan dedi,,duraksadım olmaz dedim, özür diledi tekrar.bitti gitti. buralarda hem giyiniş tarzımla hem yüzümle falan çok farklı duruyorum sanırım, zira yürürken cidden kendimi blendax kızı gibi hissediyorum:)) böyle kafalar ve bakışlar bana çevriliyo:)) tmm abarttım ama doğruluk payı var:) so, buraya mı taşınsam?

Az önce  doğup büyüdüğüm evin bu yıl bir otele dönüştürüldüğünü tesadüf eseri öğrendim.
http://www.grandani.net/
Doğu Anadolu turlarına bakıyordum. ve gördüm,haritadan defalarca kontrol ettim, yanıldığımı düşündüm, yıllardır gitmedim, kesin yanlış hatırlıyorum dedim ama hayır işte değil,
Atatürk ilkokulunun karşısındaydı bizim evimiz, aynı otelin sitesindeki krokideki gibi.
^^evin önündeki kaldırım taşları rengarenkti. tüm sokak gri kaldırım taşlarıyla kaplıyken bizim evin önü bozuyordu gri diziyi ve sonra tekrar başlıyordu sıkıcı kısım.^^
bi de ev sahibimiz vardı, şişman başı örtülü,, aynı  otelin açılışındaki kurdeleyi kesen kadın gibi.

Pasaportumu yeniletecektim.Biometrik fotoğraflı olması lazımmış artık falan filan.
Babamla emniyete gittik.
Gecikmişiz pasaporta başvuramayınca  yan taraftaki  Koçtaşı gezelim dedik.
^^Babam elektrik mühendisiydi, şimdi emekli.^^
aydınlatma kısmında dolaşıp durduk =DD Gerekli gereksiz bir sürü ampul aldık.Kablolara baktık.Avizelere.Işıklı figürlere.
Babam sürekli poşet poşet ampul alır.Ben de evdeki avizelere  - şöyle kocaman 10-15 ampulle ışıldayan dizi dizi parlak kesimli kristalli avizeler.- ampuller takar çıkarır,bazen patlatır,ya da düşürüp kırardım. Meğer bunlar hiç de ucuz değilmiş, babam eski mesleğine olan bir özlemle ampul alıp dururmuş.
Bu keşfim beni şaşırttı ve biraz üzdü.
Zaman geçiyor ey okuyucu.Hem de çok hızlı.

Kate Nash - Nicest Thing (Animation)

Neden tatile girer girmez yaptığım ilk şey hababam sınıfı'nı izlemek oldu? =DD=DD